Anorexia Nervosa

Anorexia staat letterlijk voor ‘gebrek aan eetlust door psychische oorzaken’. Dit klopt niet helemaal omdat de patiënten die er aan lijden geen gebrek hebben aan eetlust. Natuurlijk hebben ze gewoon net als ieder ander honger, maar ze mogen er van zichzelf niet aan toegeven. Ze beginnen met het weglaten van kleine dingen zoals bijvoorbeeld snacks. Mensen met anorexia gaan zichzelf steeds meer dingen ontzeggen en er ontstaat daardoor een obsessie voor eten(eigenlijk niet eten).

Lijnen wordt ook een obsessie, vaak denken mensen met Anorexia de hele dag door aan eten en afvallen. Ze tellen calorieën en checken alle producten om te kijken hoeveel er in zit. Ze staan vaak dagelijks (al dan niet meerdere malen op één dag) op de weegschaal en sommige patiënten meten hun lichaamsomvang. Het is een werkelijke obsessie waarin een aantal motieven een belangrijke rol spelen. Zo is er een enorme angst om dik te worden, hebben ze een compleet vertekend lichaamsbeeld en is er vaak totaal geen zelfwaardering.

Controle speelt vaak een hele grote rol bij mensen met Anorexia. Vaak gaat het niet eens om het eten of om het ‘perfecte’ lichaam, maar gaat het om controle. Een eetstoornis gaat niet over eten, het gaat om controle, het niet kunnen omgaan met gevoelens en gedachten. De focus leggen op iets waardoor je gevoel er even niet meer is. Bezig zijn met andere dingen, eigenlijk bezig met alles behalve met waar het nu echt om draait. Vaak eten mensen ook dezelfde producten iedere dag opnieuw, volgens een vast ritueel.

Er zijn twee soorten van Anorexia. Zo heb je het beperkende en het purgerende type. Het beperkende type eet weinig, valt af en sport vaak als hij of zij vindt dat er teveel gegeten is of dat er calorieën verbrand moeten worden. Het purgerende type braakt of laxeert als hij of zij vindt dat er teveel gegeten is of dat er na een maaltijd gecompenseerd moet worden. Beide manieren komen voort uit angst om aan te komen.

Daarnaast speelt ontkenning een enorme rol bij mensen met Anorexia. Vaak doen ze alsof er niets aan de hand is, dit kunnen ze heel lang volhouden. Het eetgedrag kunnen ze goed verborgen houden voor anderen. Dit door bijvoorbeeld wel in gezelschap te eten, maar door dan vervolgens te compenseren. Ook ontkennen ze vaak naar zichzelf dat er iets mis is wat maakt dat de drempel enorm hoog is om de problemen die ze hebben te bespreken met mensen in hun omgeving. Het zoeken van hulp wordt hierdoor bemoeilijkt.

Het beloop van Anorexia is behoorlijk heftig, het is een zeer ernstige ziekte die jaren kan duren. De weg naar genezing is ontzettend lang. Ongeveer 45% van de Anorexia patiënten geneest volledig, 35% geneest gedeeltelijk en 20% geneest niet. Anorexia is de psychiatrische ziekte met het hoogste sterftepercentage; 5 tot 10% overlijdt namelijk aan deze ziekte. Vroegtijdige signalering vergroot de kans op genezing.

Bron: http://www.naeweb.nl/